Odporność kolorów na wodę jest ważnym elementem badań tekstyliów i jednym ze wskaźników oceny określonych w obowiązkowej normie krajowej GB18401 „Krajowe podstawowe specyfikacje techniczne bezpieczeństwa dla wyrobów włókienniczych”. Obecnie w moim kraju obowiązującą normą odporności kolorów na wodę dla tekstyliów jest GB/T57131997. Badanie odporności kolorów w ramach tej normy jest równoważne z międzynarodową normą ISO105-E01: 1994. Poziom odporności kolorów na wodę jest bezpośrednio związany z właściwościami tekstyliów. Istnieje jednak szczególna sytuacja w rzeczywistych testach, mianowicie niektóre zadrukowane tkaniny pozostawiają widoczne ślady po namoczeniu w wodzie i wysuszeniu. Jednak zgodnie z obowiązującymi normami odporność kolorów na wodę jest… Odporność została przetestowana, ale stwierdzono, że testowany poziom odporności był bardzo wysoki, więc wyniki testów nie odzwierciedlały rzeczywistych właściwości.

Zasada testu

Zasada badania odporności kolorów na działanie wody w normie GB/T57131997 polega na zszyciu materiału tekstylnego i materiału podkładowego, namoczeniu go w wodzie testowej, wyciśnięciu wody i umieszczeniu w aparacie do badania odporności na pot w celu poddania obróbce ciśnieniowej; następnie wyjęciu z piekarnika na 4 godziny w temperaturze 37°C, a następnie powieszeniu na powietrzu do wyschnięcia w temperaturze nieprzekraczającej 60°C; po wysuszeniu należy użyć szarej karty odbarwień i plam, aby ocenić stopień odbarwienia materiału i zabrudzenia podszewki.

Problemy w stosowaniu norm

1. Wyniki testów standardowych

Próbka testowana w tym eksperymencie to tkanina z nadrukiem reaktywnym, z białym tłem i ciemnoniebieskim kolorem. Testowana zgodnie z normą GB/T57131997, jej poziom przebarwień i plam mieści się w przedziale 4-5, co spełnia najsurowsze wymagania klasy A, poziom 3-4, określone w normie GB18401, a poziom detekcji jest bardzo wysoki.

2. Rzeczywiste wykorzystanie

Zgodnie z wynikami standardowych testów, można wydać kwalifikowany raport dotyczący wodoodporności i trwałości kolorów, jednak odzież wykonana z tego materiału wykazuje oczywiste wady w praktyce, a po namoczeniu i wysuszeniu pojawiają się na niej plamy. Jak pokazano na rysunku 1.

3. Analiza zagadnień standardowych

①. Generowanie odcisków

Zadrukowana tkanina może nadal zawierać nieutrwalone lub zhydrolizowane barwniki. Barwniki reaktywne są na bazie wody. Migrują one wraz z ruchem wody podczas suszenia po praniu, tworząc nagromadzenie barwnika na powierzchni tkaniny, a w miejscach nagromadzenia barwnika powstają plamy.

② Powody, dla których pojawiają się oceny, ale test zostaje zaliczony

1) W teście zgodnie z normą GB/T5713, materiał był przetwarzany w piecu w temperaturze 37°C przez 4 godziny przed suszeniem. Przed suszeniem zawartość wilgoci jest bardzo mała; ale podczas samoczyszczenia i suszenia jest jej stosunkowo więcej, co zwiększa prawdopodobieństwo migracji.

2) Norma GB/T5713 stanowi, że po wysuszeniu próbki na powietrzu, po znalezieniu próbki wysuszonej na powietrzu, należy ją wyrzucić i powtórzyć. Wymóg ten wynika z faktu, że podczas suszenia próbki wysuszonej na powietrzu woda rozprasza się zbyt szybko, a barwnik na niej będzie nierównomiernie rozłożony z powodu migracji, co uniemożliwi dokładną ocenę końcowego rezultatu. Podczas samodzielnego mycia i suszenia nie należy unikać suszenia na powietrzu.

3) Po praniu i suszeniu na próbce widoczne są ślady. Głównym powodem jest to, że nadruk jest wykonany na białym tle, a niewielka plama będzie bardzo widoczna. Jednak podczas testu nie stwierdzono żadnych plam na bawełnianej podszewce. Wynika to z faktu, że standardowa tkanina testowa GB/T5713 jest mała, ma zaledwie 4 cm x 10 cm, a stężenie migrującego i akumulującego się barwnika nie jest wystarczające, aby uzyskać widoczne ślady. W rzeczywistości, jak widać na rysunku 1, na większym obszarze można znaleźć tylko jeden ślad.

sugestia

1. Standardowe aspekty

Podobne zamieszanie może wystąpić w przypadku tkanin drukowanych lub z białym podłożem zadrukowanym na jasnym tle, a nawet jasnych farbowanych tkanin. Oznacza to, że trwałość koloru na wodę jest w pełni kwalifikowana po standardowych testach, ale większe próbki mogą być zanurzane w wodzie i suszone z powodu barwnika. Nadruki pojawiają się z powodu migracji i akumulacji. Oprócz GB/T5713 i równoważnej ISO105-E01: 1994, obecne normy trwałości kolorów wodnych dla tekstyliów obejmują głównie normę Amerykańskiego Stowarzyszenia Dyers and Chemists AATCC107 oraz Japońską Normę Przemysłową JISL0846. Normy te opierają się na stałym czasie temperatury, przy czym Istnieją pewne różnice w wyborze tkanin podszewkowych i temperaturach pieca. Poprzez dużą liczbę testów próbek i porównań, niektórzy badacze odkryli, że wyniki testów różnych norm trwałości kolorów na wodę dla tej samej tkaniny mają niewielkie różnice w przebarwieniach i duże różnice w plamieniu [1], ale te standardowe zasady i procesy testowania są zasadniczo takie same i nie mogą odzwierciedlać rzeczywistej wydajności w tak szczególnych okolicznościach.

Tego rodzaju sytuacja jest spowodowana zanieczyszczeniem jasnej części przez ciemną część. Może ona ulegać samoistnemu zabrudzeniu, ale jej trwałość koloru nie jest na tyle niska, aby zanieczyścić podszewkę. Dlatego konieczne jest opracowanie niezależnej metody wykrywania dla tego typu produktów. Metoda ta obejmuje dwa aspekty, które należy uwzględnić. Po pierwsze, dobór wielkości próbki, ponieważ efekt akumulacji barwnika w tym przypadku wymaga wystarczającego obszaru, aby próbka się ujawniła; po drugie, ustalenie metody oceny, ponieważ przebarwienia są nierównomierne. Cechą charakterystyczną tej metody jest konieczność przeprowadzenia całościowej oceny większego obszaru, co wymaga opracowania odpowiednich kart próbek lub przepisów opisowych.

2. Produkcja

Po wypraniu tej próbki znaleziono wyraźne ślady, co niewątpliwie wskazuje na problem z trwałością, ale przeszła ona test zgodnie z obowiązującymi normami. W przypadku tego rodzaju tkanin należy zwrócić szczególną uwagę na to możliwe zjawisko w produkcji odzieży. Jeśli odzież zostanie wprowadzona do produkcji na podstawie kwalifikowanego raportu z badań, a po praniu okaże się, że ślady pojawiają się po wytworzeniu gotowego produktu, spowoduje to ogromne, nieodwracalne straty. Ponieważ ta tkanina jest drukowana na białym tle, a kolor jest ciemny, różnica jest oczywista, co wymaga znacznie bardziej rygorystycznego przetwarzania trwałości koloru niż w przypadku zwykłego druku. Jeśli wzór i kolor zadrukowanej tkaniny są podobne do koloru podłoża, przy użyciu tego samego procesu, nawet jeśli występują nadruki, mogą one być niewidoczne z powodu zakrycia koloru podłoża. Dlatego w produkcji druku i farbowania wymagane są surowe wymagania dotyczące takich próbek w procesach drukowania, utrwalania kolorów i prania. Pominięcia w jakimkolwiek procesie mogą powodować problemy. W rzeczywistości próbka, która tym razem okazała się wadliwa, została później ponownie utrwalona, namydlona i wypłukana przez firmę drukarsko-farbiarską, a po niej nie pojawił się już żaden ślad.

E-mail: hello@utstesters.com

Bezpośrednio: + 86 152 6060 5085

Tel.: +86-596-7686689

Sieć: www.utstesters.com