Sól jest jednym z najpowszechniejszych związków chemicznych na świecie i można ją znaleźć w oceanach, atmosferze, na powierzchni lądów, w jeziorach i rzekach. Kiedy sól przedostaje się do atmosfery w postaci drobnych kropelek, tworzy mgłę solną, której głównym składnikiem jest chlorek sodu.

1. Na czym polega badanie w mgle solnej?

Badanie w mgle solnej służy do oceny odporności produktów lub materiałów metalowych na korozję w mgle solnej. Wyniki badania w mgle solnej służą do określenia jakości produktu, a ich poprawność i wiarygodność jest kluczowa dla dokładnego pomiaru odporności produktów lub metali na korozję w mgle solnej.

2. Klasyfikacja metod testowania w mgle solnej Testy sztucznie symulowanej mgły solnej obejmują trzy różne metody testowania o różnych wymaganiach.

(1) Test obojętnej mgły solnej (NSS) to najwcześniej opracowana i obecnie najszerzej stosowana przyspieszona metoda badania korozji. Wykorzystuje ona 5% roztwór chlorku sodu o pH dostosowanym do zakresu obojętnego (6,5–7,2) jako roztwór rozpylany. Temperaturę testu ustawiono na 35°C, a wymaganą szybkość osadzania mgły solnej na poziomie 1–2 ml/80 cm/h.

Zakres zastosowań: metale i stopy, powłoki metalowe, powłoki konwersyjne, powłoki anodowane, powłoki organiczne na podłożach metalowych.

(2) Test mgły solnej z kwasem octowym (ASS) został opracowany na podstawie testu mgły solnej obojętnej. Polega on na dodaniu lodowatego kwasu octowego do 5% roztworu chlorku sodu, obniżeniu pH roztworu do około 3, zakwaszeniu roztworu i uzyskaniu kwaśnej mgły solnej zamiast obojętnej. Szybkość korozji tego testu jest około trzy razy większa niż w przypadku testu NSS.

Zakres zastosowania: powłoki dekoracyjne miedź + nikiel + chrom lub nikiel + chrom, folie anodowane na aluminium, powłoki organiczne.

(3) Test w mgle solnej z kwasem octowym z dodatkiem miedzi (test CASS) to nowo opracowany, szybki test korozji w mgle solnej. Temperatura testu wynosi 50°C, a do roztworu soli dodaje się niewielką ilość soli miedzi (chlorku miedzi), aby wywołać silną korozję. Szybkość korozji jest około 8 razy większa niż w teście NSS.

Zakres zastosowania: powłoki dekoracyjne miedź + nikiel + chrom lub nikiel + chrom, anodowane folie aluminiowe, powłoki organiczne.

3. Jak długi jest czas konwersji między testem w mgle solnej a wystawieniem na działanie środowiska naturalnego?

Na podstawie obowiązujących norm branżowych (wartości teoretyczne) zależność przeliczeniowa między 24-godzinnym testem w mgle solnej a ekspozycją na środowisko naturalne przedstawia się następująco:

Badanie w neutralnej mgle solnej przez 24 godziny ⇌ 1 rok narażenia na działanie środowiska naturalnego

Badanie w mgle solnej z kwasem octowym przez 24 godziny ⇌ 3 lata narażenia na działanie środowiska naturalnego

Badanie w przyspieszonym rozpylaniu soli octowej z solą miedziową przez 24 godziny ⇌ 8 lat narażenia na działanie środowiska naturalnego

Nie ma jednolitego standardu czasu trwania testu w mgle solnej, który należy elastycznie dobierać w zależności od rodzaju produktu, norm branżowych i celów testowych. Zasadniczo dzieli się on na trzy kategorie:

(1) Testowanie krótkoterminowe (24–72 godziny)

Cel: Szybkie badanie podstawowej odporności korozyjnej materiałów lub powłok, np. obudów małych urządzeń, złączy itp.

Przykład: Odsłonięty sprzęt samochodowy: 24-godzinny test w neutralnej mgle solnej (NSS); Testowanie w fabryce podzespołów elektronicznych: 24–48 godzin.

(2) Testowanie średnioterminowe (72–168 godzin)

Cel: Ocena trwałości w środowiskach o umiarkowanym narażeniu na korozję, np. w przypadku podzespołów samochodowych i zewnętrznych materiałów budowlanych.

Przykład: elementy metalowe (drzwi, okna, balustrady): 96–168 godzin; wsporniki montażowe paneli fotowoltaicznych: 72–240 godzin.

(3) Testowanie długoterminowe (ponad 168 godzin)

Cel: Weryfikacja niezawodności w ekstremalnych warunkach (np. inżynieria morska, lotnictwo i kosmonautyka), z czasem trwania od 1000 do 2000 godzin.

Przykłady: Elementy statków: począwszy od 500 godzin, niektóre przekraczające 2000 godzin; elementy złączne stosowane w przemyśle lotniczym: 480–1000 godzin badania w neutralnym lub zmiennym środowisku solnym.

Czas trwania testu w mgle solnej to parametr dynamiczny, który wymaga elastycznego projektowania w oparciu o zastosowanie produktu, środowisko i normy. Testy krótkoterminowe (24 godziny) nadają się do kontroli wyrywkowych na linii produkcyjnej, natomiast testy tysiącgodzinne pełnią funkcję „strażnika jakości” dla sprzętu morskiego i lotniczego. Rozsądne planowanie czasu pozwala uniknąć marnotrawstwa kosztów związanych z nadmiernymi testami, a jednocześnie precyzyjnie wykryć braki w zabezpieczeniach antykorozyjnych.

E-mail: hello@utstesters.com

Bezpośrednio: + 86 152 6060 5085

Tel.: +86-596-7686689

Sieć: www.utstesters.com