1. Tak zwany mechanizm pillingu tkanin polega na tworzeniu się włosków na powierzchni tkaniny przez jedno lub kilka włókien, które następnie splatają się ze sobą, tworząc kulki. Gdy tkanina z włókien ciągłych jest zaczepiana o powierzchnię, jedno lub kilka haczykowych monofilamentów splata się ze sobą, tworząc kulkę. Te włochate kulki nie tylko wpływają na wygląd, ale także powodują pogorszenie stylu, na przykład w dotyku. Zjawisko pillingu jest najbardziej prawdopodobne w przypadku dzianin o luźnej strukturze. Według badań i obserwacji, podczas noszenia włókna tkaniny są najpierw wyciągane, tworząc pierścienie i włoski w wyniku tarcia zewnętrznego. Warunkiem wyrwania włosków jest siła zewnętrzna większa niż tarcie między włóknami a przędzą. Dlatego tkaniny z krótkich włókien, wykorzystujące mocno skręconą przędzę lub włókna o dużym współczynniku tarcia, mają większą odporność na puszenie i są mniej podatne na puszenie. Dopiero po osiągnięciu określonej długości włosie może się splątać i utworzyć kulki. Dlatego długość, na której wyrywane są włosy, ma duży wpływ na mechacenie się tkaniny. Dodatkowo, czynniki powodujące mechacenie obejmują odporność włókna na zginanie, wytrzymałość i odporność na zużycie. Włókna, które łatwo się zginają, mają tendencję do splątywania się w kulki podczas tarcia. Wypadanie kulek włosowych zależy w dużej mierze od wytrzymałości i odporności włókien na zużycie. Niektóre włókna zostały zużyte lub rozerwane przed utworzeniem dłuższych, puszystych włókien, pozostawiając jedynie krótkie, które niełatwo formują się w kulki. Jeśli odporność włókna na zginanie i ścieranie są słabe, kulki włosowe na powierzchni tkaniny wkrótce odpadną w wyniku dalszego tarcia. Jak wspomniano powyżej, powstawanie mechacenia można podzielić na trzy etapy: pojawienie się włosów, tworzenie się kulek włosowych i wypadanie kulek włosowych. Ponieważ warunkiem wstępnym do mechacenia się jest wytworzenie mechacenia, oprócz doboru odpowiednich surowców włókienniczych i warunków obróbki przędzy, które utrudniają wyciąganie włókien z tkaniny, obróbka żywicą tkaniny może również poprawić efekt antypillingowy. Jednak ta metoda sprawi, że włosy będą twarde w dotyku, dlatego jest to idealna metoda, aby włosy odpadły, zanim utworzą kulkę. Na przykład, jeśli włókno zostanie zmodyfikowane w taki sposób, że jego wytrzymałość zostanie zmniejszona, odpadnie ono po potarciu i nie będzie łatwo formować kulki.

2. Ocena pillingu tkanin W przypadku tkanin najbardziej sensowne jest ocenianie odporności na pilling na podstawie gęstości pillingu po poddaniu ich tarciu, tj. liczby pillingów na jednostkę powierzchni. Jednakże, ponieważ rozmiar i kształt kulek pillingu są niepewne, jeśli są one liczone jednakowo, nie można uzyskać ogólnego wrażenia o materiale pillingowym. Dlatego główną metodą pomiaru stopnia pillingu tkaniny jest porównanie zmatowionej tkaniny ze standardową próbką w celu określenia stopnia pillingu próbki. Krajowy system oceny przyjmuje system pięciopoziomowy. Im niższy poziom, tym poważniejsze pilling tkaniny i odwrotnie, tym lepsze właściwości antypillingowe. Podczas oceny próbek, w razie potrzeby, między każdym poziomem znajduje się półpoziomowa blokada. Jeśli chodzi o szczegółową ocenę, istnieją dwie metody: ocena wzrokowa i ocena instrumentalna. Opisana powyżej metoda oceny uwzględnia jedynie formę pillingu i nie uwzględnia procesu po osiągnięciu maksymalnego stopnia pillingu, co jest wadą.

E-mail: hello@utstesters.com

Bezpośrednio: + 86 152 6060 5085

Tel.: +86-596-7686689

Sieć: www.utstesters.com