Obowiązująca w moim kraju norma QB/T 3643-1999 „Powierzchnia obcasa ze skóry” dotycząca obcasów ze skóry określa odporność na zużycie powierzchni obcasa ze skóry przy użyciu standardowej metody GB/T 3903.2-1994 „Ogólne metody kontroli odporności obuwia na zużycie”. Jednak w praktyce niektóre materiały (zwłaszcza powierzchnie obcasów damskich butów) testowane przy użyciu standardowej metody krajowej nie wytwarzają śladów zużycia pod kołami zębatymi lub ślady zużycia są niewyraźne, przez co uzyskanie wyników ilościowych jest niemożliwe.

A. Najczęściej stosowane metody badania odporności na zużycie

Obecnie badania odporności na zużycie materiałów podeszwowych zazwyczaj obejmują normy GB/T 3903.2-2008 „Ogólne metody badań odporności na zużycie obuwia”, GB/T 9867-2008 „Odporność na zużycie wulkanizowanej gumy lub gumy termoplastycznej – określenie właściwości użytkowych (metoda ściernej maszyny z wirującym wałkiem)”, GB/T1689-1998 „Oznaczanie odporności na ścieranie wulkanizowanej gumy (z wykorzystaniem maszyny ściernej Akron)”, ASTM D1630-2006 „Właściwości ścierne gumy NBS” oraz 5 metod badawczych stosowanych przez wiele firm, w tym metodę Tianpi Wear Resistance Test firmy Dongguan Hengyu Instrument Company, przyjętą przez dział kontroli jakości. Spośród nich norma GB/T1689-1998 „Oznaczanie odporności na zużycie wulkanizowanej gumy (z wykorzystaniem maszyny ściernej Akron)” ma zastosowanie do gumy wulkanizowanej, a nie do tworzyw sztucznych i poliuretanów, obecnie powszechnie stosowanych w podeszwach butów damskich. Norma ASTM Metoda D1630-2006 „Właściwości zużycia gumy NBS” wymaga dużej próby, której nie można osiągnąć w przypadku wielu obszarów obcasów butów damskich, oraz płaskiej powierzchni próbki. Trudno jest spełnić te wymagania w przypadku podeszew butów, dlatego ta metoda nie jest odpowiednia. Badanie odporności na zużycie materiałów na powierzchniach pięt. Pozostałe trzy metody są teoretycznie wykonalne w celu zbadania odporności na zużycie skórzanych powierzchni pięt, ale uzyskanie konkretnych wyników wymaga dalszych eksperymentów.

B.Metoda eksperymentalna

Zastosuj różne metody badawcze do przeprowadzenia eksperymentów odporności na zużycie trzech rodzajów materiałów powierzchni pięty. Przeprowadź analizę porównawczą wyników badań i wybierz metodę badawczą dla materiałów powierzchni pięty o najszerszym zastosowaniu. Następnie, za pomocą wybranej metody, przeprowadź test fizyczny odporności na zużycie wybranego materiału powierzchni pięty. Jednocześnie, użyj tego samego materiału do wykonania powierzchni pięty buta do eksperymentu przymierzania i porównaj wyniki badań fizycznych z rzeczywistymi wynikami przymierzania. Weryfikacja wykonalności i dokładności metody badawczej.

1. Porównanie różnych metod testowania

(1) Badanie przeprowadzono zgodnie z normą GB/T 3903.2-2008 „Ogólne metody badań odporności obuwia na zużycie”. Zasada badania: Obrotowa tarcza szlifierska naciska pionowo na próbkę, przeprowadza test zużycia próbki w określonych warunkach i mierzy długość śladu zużycia na próbce, aby określić odporność próbki na zużycie.

(2) Przetestowano zgodnie z normą GB/T 9867-2008 „Oznaczanie odporności na zużycie gumy wulkanizowanej lub termoplastycznej (metoda ściernicy wirującej)”. Zasada badania: Przy określonym nacisku kontaktowym i na określonej powierzchni zmierz zużycie spowodowane tarciem próbki cylindrycznej na określonej warstwie gazy i w określonej odległości.

(3) Test przeprowadzono z wykorzystaniem metody Tianpi Wear Resistance Testing „Tianpi Wear Resistance Testing Implementation Rules” firmy Dongguan Hengyu Instrument Company. Zasada testu: Umieścić skórzany materiał na powierzchni pięty na papierze ściernym, pocierać go pod określonym obciążeniem i z określoną liczbą tarć, a następnie zmierzyć grubość warstwy ściernej.

2. Walidacja wybranych metod badawczych

(1) Eksperymentalny test fizyczny wykorzystuje metodę badania odporności na zużycie materiału powierzchni pięty wybranego w poprzednim etapie eksperymentu, przeprowadza test odporności na zużycie na 7 różnych materiałach powierzchni pięty i rejestruje wyniki.

(2) Eksperyment przymierzania Użyj tych samych 7 materiałów powierzchni pięty, co w wyżej wymienionych eksperymentach testowych, aby wykonać powierzchnię pięty gotowego buta i przeprowadź eksperyment przymierzania na gotowym bucie. Powierzchnie pięty z trzech rodzajów materiałów zostały zainstalowane na damskich butach o tym samym stylu, aby wykonać 12 par butów, które były noszone przez 4 testerki ze standardowymi typami stóp. Każda testerka przymierzała 3 pary damskich butów z różnymi materiałami powierzchni pięty. Ponadto 4 pary męskich butów są wykonane z 4 różnych materiałów pięty, każdy ze standardowym kształtem stopy do specjalnych warunków, takich jak podróże. Tester przymierza. Okres próbny wynosi 2 miesiące, podczas których każda para butów jest noszona rotacyjnie. Środowisko przymierzania to codzienne środowisko życia, w tym codzienna praca, dom, wyjścia itp., z wyłączeniem sportu.

(2) Porównanie wyników badań fizycznych i eksperymentów przymierzania Porównaj wyniki badań fizycznych z wynikami eksperymentów przymierzania, aby zweryfikować wykonalność i dokładność zastosowania wybranej metody badawczej do badania odporności na zużycie materiałów powierzchni obcasa.

C.Wnioski

Porównując wyniki badań właściwości fizycznych kilku metod badawczych i porównując je z wynikami badań, można stwierdzić, że norma GB/T9867-2008 „Pomiar i kontrola odporności na zużycie gumy wulkanizowanej lub termoplastycznej” stanowi wytyczne. Metoda stała (metoda ściernicy z wirującym wałkiem) nadaje się do badania różnych materiałów na powierzchnie obcasów skórzanych. Wyniki tych badań mogą stanowić podstawę do sformułowania odpowiednich standardów metodycznych i poprawy jakości rzeczywistej produkcji przedsiębiorstw.

E-mail: hello@utstesters.com

Bezpośrednio: + 86 152 6060 5085

Tel.: +86-596-7686689

Sieć: www.utstesters.com