Komfort tkaniny odzieżowej odzwierciedla się nie tylko w dobrej przepuszczalności powietrza i wilgoci, ale także w jej dotykowości. Gładkość, chropowatość, woskowość i gładkość to podstawowe odczucia dotykowe tkaniny, a tarcie między tkaniną a skórą jest głównym czynnikiem prowadzącym do różnych wrażeń dotykowych. Jeśli powierzchnia tkaniny nie ma odpowiedniego współczynnika tarcia, lekkie ludzkie ciało wydaje się szorstkie, ma uczucie ocierania, ciężkie może stymulować skórę, powodując różne choroby, tego rodzaju zjawisko jest bardziej widoczne w ruchu. Tarcie tkaniny nie tylko wpływa na dotyk, ale także utrudnia proces szycia. Podczas szycia często występuje tarcie ślizgowe między tkaniną a metalem narzędzia. Jeśli współczynnik tarcia jest zbyt duży, spowoduje to trudności ze ślizganiem i wpłynie na wydajność szycia.

Ocena współczynnika tarcia tkaniny zazwyczaj opiera się na osobistym odczuciu dotyku. Wrażliwość sensoryczna jest zróżnicowana u poszczególnych osób, co sprawia, że ocena jest w pewnym stopniu subiektywna. We współczesnym środowisku, które kładzie nacisk na dane naukowe, ta subiektywna ocena jest stopniowo zastępowana przez testowanie instrumentalne. Badanie zależności między tkaniną a współczynnikiem tarcia skóry, ze względu na jej specyfikę, jest trudne do przeprowadzenia, dlatego autor zastosował stosunkowo prostą metodę testowania, a mianowicie, w określonych warunkach dodatniego ciśnienia i prędkości tarcia, gładkie powierzchnie tkaniny ocierają się o siebie, a następnie określają dynamiczny i statyczny współczynnik tarcia, porównując te wartości z danymi referencyjnymi dotyczącymi tarcia tkaniny i skóry.

Inżynierowie biorą tkaninę poliestrową i wycinają z niej 3 próbki osnowy i wątku o wymiarach 200 mm x 80 mm, aby upewnić się, że nie ma zagnieceń, łuków, obszyć ani innych wad. Zgodnie z zasadą określoną w normie FZ/t01054-2012 „Metody badania właściwości tarcia powierzchni tkaniny”, próbka jest mocowana płasko na stole pomiarowym. miernik współczynnika tarcia , z powierzchnią testową skierowaną do góry, tak aby próbka znajdowała się w stanie wydłużenia, ale nie wydłużenia. Sztywny i gładki klocek cierny znajduje się naprzeciwko powierzchni testowej próbki i jest przyłożony z naciskiem pionowym 450 Pa. Względny współczynnik tarcia instrumentu ustawiono na prędkość 50 mm/min, a zmierzone współczynniki tarcia dynamicznego i statycznego wyniosły 0,182 w kierunku długości geograficznej i 0,179 w kierunku szerokości geograficznej.

Właściwości tarcia powierzchni tkaniny są proporcjonalne do chropowatości powierzchni, a chropowatość zależy od wielu czynników, takich jak grubość włókna, długość, karbowanie, struktura przędzy, stan tkaniny, szczelność, technologia przetwarzania itp. Im grubsze włókno, im wyższy karb i im wyższa zwartość, tym bardziej szorstka będzie powierzchnia tkaniny ze względu na procesy takie jak drapanie, rozciąganie i kurczenie. Ponadto, różne stany wilgotności względnej tkaniny będą również wykazywać różne właściwości tarcia. Gdy tkanina znajduje się w środowisku o wilgotności względnej wyższej niż 40%, cząsteczki wody utworzą ciągły film wodny na powierzchni tkaniny, generując w ten sposób tarcie hydrauliczne i zwiększając współczynnik tarcia tkaniny.

E-mail: hello@utstesters.com

Sieć: www.utstesters.com

Tel.: +86 596 7686689

Bezpośredni numer: +86 15260605085