Zazwyczaj nosimy swetry, bo łokcie są szczególnie podatne na odkształcenia, spodnie dzianinowe dziury robią się pierwsze w kolanach, nie wspominając o skarpetkach, w których od czasu do czasu trzeba przewiercić palce, żeby móc obserwować świat. Konsumenci często zadają sobie pytanie: czy to wina jakości materiału? Czy to wina samego materiału? W rzeczywistości, problemy te sprowadzają się do trwałości materiału.

Badanie wytrzymałości, jako jeden z elementów badania właściwości mechanicznych tekstyliów, odgrywa kluczową rolę w ocenie trwałości tkanin. Obecnie wytrzymałość dzianin i włóknin ocenia się na podstawie ich wybrzuszenia lub zerwania. Jak zatem testowano tę właściwość? Dla jakich produktów? Jakie są etapy badania? Jakie są wymagania dla inspektorów?

1. Na czym polega zasada testu pękania materiału tekstylnego i testu pękania wierzchniej warstwy materiału? Jakie są metody testowania i odpowiadające im normy w kraju i za granicą?

Zasada wytrzymałości na rozerwanie polega na tym, że próbkę zaciska się w pierścieniowym zacisku próbki stałej podstawy, a kulisty pręt podnoszący jest podnoszony pionowo do próbki ze stałą prędkością ruchu, tak aby próbka ulegała odkształceniu aż do pęknięcia, a następnie mierzona jest wytrzymałość na rozerwanie.

Zasada testu wybrzuszenia polega na zaciśnięciu próbki na rozciągliwej przeponie, przyłożeniu ciśnienia cieczy pod przeponę i zwiększaniu objętości cieczy ze stałą prędkością, tak aby przepona i próbka rozszerzały się aż do momentu pęknięcia próbki, mierząc wytrzymałość na wybrzuszenie i rozszerzalność.

W powszechnym użyciu są trzy główne krajowe i zagraniczne normy testowe dotyczące wytrzymałości na rozerwanie: GB/T19976-2005 „Metoda stalowej kuli do określania wytrzymałości na rozerwanie tekstyliów”; ISO3303-1:2012 „Oznaczanie wytrzymałości na rozerwanie tkanin powlekanych gumą lub tworzywem sztucznym — Część 1: Metoda stalowej kuli”; GB/T 8878-2002 „Bielizna z dzianin bawełnianych” 5.4.1.

Do powszechnie stosowanych krajowych i zagranicznych norm dotyczących badania wytrzymałości na przebicie należą przede wszystkim: GB/T 7742.1 — 2005 „Właściwości wybrzuszania tekstyliów i tkanin — Część 1: Określanie wytrzymałości na wybrzuszenie i rozszerzalności wypukłej”, GB/T 7742.2 — 2015 „Właściwości wybrzuszania tekstyliów i tkanin — Część 2: Określanie wytrzymałości na przebicie i rozszerzalności metodą ciśnienia rozrywającego, ASTM D3786/D3786M — 2018 „metoda badania wytrzymałości na przebicie tekstyliów metoda przeponowa”, ISO 13938 — 1:2019 „właściwości wybrzuszania tekstyliów część 1: Określanie wytrzymałości na przebicie i rozszerzalności metodą hydrauliczną”, ISO 13938-2:2019, „Właściwości wybrzuszania tekstyliów i tkanin — Część 2: Określanie wytrzymałości na przebicie i rozszerzalności metodą ciśnienia”

2. Jakie są podobieństwa i różnice pomiędzy tymi dwoma wskaźnikami oceny?

Wspólną zasadą dwóch wskaźników oceny jest to, że do płaskiej tkaniny przykładane jest naprężenie kołowe z określoną prędkością w kierunku pionowym, aby odkształcić tkaninę i spowodować jej pęknięcie. Główną różnicą jest to, że siła rozrywająca jest kulistym prętem podnoszącym działającym bezpośrednio i pionowo na tkaninę wybuchową, a siła rozrywająca jest ciśnieniem lub ciśnieniem hydraulicznym, które popycha membranę do rozszerzenia się, tak aby tkanina w kontakcie z efektem wybuchu uległa odkształceniu. Jednostką liczbową wytrzymałości na rozrywanie jest niuton N, a jednostką liczbową rozrywania jest kPa.

Jeśli chodzi o normy dotyczące wybrzuszeń, różnica między chińską normą a amerykańską normą ASTM polega na tym, że zawierają one jasne zapisy dotyczące medium. Media gazowe i ciekłe są podzielone na dwie normy, podczas gdy amerykańska norma ASTM obejmuje zarówno gaz, jak i ciecz. Kolejną różnicą jest to, że brytyjska norma bada tylko 5 punktów, podczas gdy amerykańska norma bada 10 punktów.

3. Które produkty wymagają badania tego rodzaju wydajności w kontekście obowiązujących obecnie w Chinach norm produktowych?

W ramach obecnych chińskich norm produktowych, aby ocenić maksymalną wytrzymałość na zerwanie GB/T 22848 - 2009 "dzianina", GB/T 22849 - 2014 "dzianina na koszulkę", GB/T 22854 - 2009 "dzianina na odzież studencką", FZ/T 73010 - 2016 "dzianina na sweter", FZ/T /T73032 - 2017 "dzianina na odzież dżinsową", FZ/T 73056 - 2016 "dzianina na garnitur", FZ/T73037 - 2019 "dzianina na pończochy sportowe", FZ/T 73060 - 2017 "cała dzianinowa cholewka" i dziesiątki innych powszechnych norm produktowych.

Przedmioty, które zostaną poddane kontroli, to m.in. GB/T 31888 – 2015 Mundurki szkolne dla uczniów szkół podstawowych i średnich (dzianina wełniana), FZ/T 73009 – 2009 Dzianina kaszmirowa, FZ/T 73018 – 2012 Dzianina wełniana, FZ/T 62014 – 2015 Moskitiery oraz FZ/T64017 – 2011 Elastyczne wyroby włókninowe uciskane igłą itp.

4. Jakie problemy jakościowe w przypadku tekstyliów może odzwierciedlać ten test wydajności wskaźnika?

Wydajność tego wskaźnika może pomóc przedsiębiorstwom i konsumentom zrozumieć właściwości uszkodzeń produktów, zwłaszcza dzianin i niektórych materiałów włókninowych. Analiza uszkodzeń produktu polega na porównaniu pojedynczej przędzy, a oczywiście jest bardziej mikro i drobiazgowa, ale jeśli każdy produkt ma usunąć koło, koniec przędzy sosnowej widzi pojedynczą przędzę, proces operacyjny jest trywialny, a ciągliwość tkaniny jest na ogół lepsza niż w przypadku tkanin tkanych, struktura sprężyny dzianiny może również wpływać na użytkowanie przez konsumenta, więc nie tylko w przypadku pojedynczej przędzy można ocenić wydajność produktu. Jest to intuicyjna i skuteczna metoda testowa pomiaru siły wybuchu poprzez bezpośrednie pękanie lub pękanie w celu symulacji odkształcenia dzianiny spowodowanego łokciem, kolanem, palcem u nogi itd.

5. Czy możesz podać przykład konkretnego materiału tekstylnego, aby wprowadzić procedury badania wytrzymałości na pękanie i pękanie?

(1) Metoda badania wytrzymałości na zerwanie. Weźmy na przykład GB/T 19976-2005, weźmy kawałek próbki nawilżania po dzianiu i wykonajmy następujące kroki: ① wytnij 5 próbek, zaznacz przód i tył, umieść w atmosferze GB 6529 w celu nawilżania. (2) próbkę odwróć i zaciśnij na chwytaku, aby upewnić się, że próbka jest płaska, bez naprężeń i zmarszczek. ③ Wybierz średnicę stalowej kuli i zainstaluj pręt podnoszący i chwytak na Tester pękania tkanin Pręt podnoszący naciska próbkę w dół z szybkością 300 mm/min (rysunek 1).(4) Po zakończeniu testu wartość siły jest rejestrowana, a pozostałe 4 próbki są testowane w celu obliczenia wartości średniej.

Zdjęcie 1

(2) metoda badania odporności na pękanie. Biorąc za przykład normę GB/T 7742.1 – 2005 „Właściwości wybrzuszania tekstyliów – Część 1: Określanie wytrzymałości na wybrzuszanie i rozszerzalności przy wybrzuszaniu metodą hydrauliczną”, pobrano próbkę dzianiny o dostosowanej wilgotności, powierzchnia testowa wynosiła 7,3 cm2 i przeprowadzono test.

Kroki testowe

① Otwórz instrument

Wybierz obszar testowy o powierzchni 7,3 cm2 i czas testowania wynoszący 5 razy (rys. 2).

Zdjęcie 2

② Otwórz osłonę ochronną urządzenia

Połóż próbkę w otworze testowym stroną do góry (rys. 3)

Zdjęcie 3: Umieść próbkę

Załóż osłonę ochronną, a następnie załóż osłonę testową i zamocuj próbkę.

③ Otwórz instrument

Mierzona jest wytrzymałość na rozerwanie pierwszego punktu. Jeśli czas rozerwania nie mieści się w zakresie (20 ± 5) s, należy go usunąć. W kolejnym teście przyrząd automatycznie dostosuje natężenie przepływu, aby utrzymać czas rozerwania w zakresie (20 ± 5) s. Próbka jest wyjmowana i badana przy użyciu pustej maszyny, jak opisano powyżej (rys. 4). W tym momencie mierzone jest „ciśnienie membrany”, a przyrząd automatycznie odejmuje „ciśnienie membrany”, aby uzyskać wytrzymałość na rozerwanie próbki.

Zdjęcie 4: Test pustego silnika

6. Na jakie trudności i problemy należy zwrócić uwagę podczas testu?

Po pierwsze, próbka powinna być reprezentatywna, a obszar testowy nie powinien być zagięty, pomarszczony ani wystawać poza krawędzie materiału.

Po drugie, rozróżnij strony dodatnie i ujemne próbki zgodnie z wymaganiami normy; Ogólnie rzecz biorąc, ponieważ rzeczywisty proces noszenia jest skierowany na zewnątrz, celem jest symulacja normalnego stanu ludzkiego ciała noszącego odzież, a proces wybrzuszania jest przeprowadzany od dołu do góry, więc odwrotna strona próbki jest zwrócona w stronę przepony, a strona przednia jest skierowana do góry, co jest zgodne z rzeczywistym stanem noszenia. Próbka powinna być również pierwsza, zgodnie ze standardowymi wymaganiami dotyczącymi regulacji wilgotności.

Ponownie, w przypadku wybuchu ładunku, zwykle w przypadku wstępnych eksperymentów, do kontroli prędkości przepływu, w kolejnym teście, przyrząd zgodnie ze wstępnymi eksperymentami automatycznie dostosowuje prędkość przepływu, zapewnia czas wybuchu w zakresie (20 + 5) s, w trakcie testu, czas wybuchu jest poza zakresem punktu (20 + 5) s, również powinien się poddać, przeprowadzić test ponownie. Jeśli istnieje wiele punktów wybrzuszenia czas nie mieści się w zakresie, należy na czas sprawdzić, czy nie nastąpiła awaria przyrządu, czy nie ma wycieku oleju lub czy pokrywa testowa nie jest luźna i inne problemy.

Wreszcie, osoba stosująca normę musi zrozumieć dokładne parametry i szczegóły metod toppingu i bulgingu. Jeśli chodzi o zastosowaną prędkość testową, średnicę sworznia, średnicę wewnętrzną pierścienia (obszar testowy), liczbę próbek itp., niektóre normy są określone, inne wymagają negocjacji. Na przykład, różne obszary testowe i średnice bilarda mają oczywisty wpływ na wyniki numeryczne. Na przykład, średnica stalowej kuli używanej w normie FZ/T 73037 - 2019 dla skarpet wynosi 20 mm, podczas gdy średnica stalowej kuli używanej w ogólnej formującej dzianinie vuette FZ/T 73060 - 2017 wynosi 25 mm. Te dwa produkty różnią się od standardowej średnicy 38 mm stosowanej w ogólnych produktach dziewiarskich. Powód jest taki, że te dwie normy dotyczą artykułów obuwniczych, użycie stalowej kuli o małej średnicy jest bardziej zgodne z rzeczywistym zastosowaniem stanu.

E-mail: hello@utstesters.com

Bezpośrednio: + 86 152 6060 5085

Tel.: +86-596-7686689

Sieć: www.utstesters.com