1. Przyczyna mechacenia

Ubrania w procesie prania lub w procesie noszenia, są stale narażone na działanie świata zewnętrznego i jego tarcie, co sprawia, że na powierzchni tkaniny ukazują się końce włókien tkaniny, które na powierzchni zamieniają się w nieprzyjemny "puszek", a jeśli puch nie może w porę odpaść, w trakcie noszenia będzie się ze sobą splatał, rozcierając się na kuliste cząsteczki, zwane "kulkami".

Odpowiednie badania pokazują, że:

(1) Bawełna, konopie, jedwab i inne włókna naturalne (z wyjątkiem tkanin wełnianych) wykazują niewielki stopień mechacenia.

(2) Powszechnie stosowane włókna chemiczne, takie jak włókna poliamidowe, poliestrowe, akrylowe, polipropylenowe i celulozowe, można łatwo wyodrębnić i uformować w strukturę pillingową.

(3) Stopień mechacenia się włókien chemicznych i włókien naturalnych wzrośnie po zmieszaniu.

2. Wykrywanie i ocena

Metoda trajektorii okręgu (GB/T 4802.1-2008)

Jest to powszechnie spotykane w przypadku odzieży dzianinowej FZ/T 73020-2012, dzianinowych koszulek GB/T22849-2014, sukienek i spódnic FZ/T 81004-2012, ubrań pojedynczych i spinanych FZ/T 81007-2012 oraz garniturów i płaszczy GB/T 2664-2009 w standardach produktów odzieżowych. Metoda trajektorii kołowej jest stosowana do badania odporności tkanin na pilling.

Zasada badania: próbkę przeciąga się przez standardową głowicę cierną, a następnie mechaci się standardową wełną gabardynową. Następnie odporność na mechacenie ocenia się wizualnie w określonych warunkach oświetleniowych.

Wyniki oceny

Metoda B Martindale’a (GB/T 4802.2-2008)

Metoda Martindale’a jest powszechnie stosowana w normach dotyczących produktów pościelowych GB/T 22843-2009 „Produkty na poduszki i maty”, GB/T 22796-2009 „Kołdry i poszwy na kołdry”, FZ/T 62027-2015 „Prześcieradła wełniane” itp. Do badania odporności tkanin na mechacenie się stosuje się metodę Martindale’a.

Zasada badania: Zgodnie z parametrami badania, pod określonym ciśnieniem, okrągła próbka będzie ocierać się o samą tkaninę lub standardowy wełniany materiał ścierny, zgodnie z przebiegiem grafu Lissajous. Próbka będzie mogła swobodnie obracać się wokół osi centralnej, prostopadłej do płaszczyzny próbki.

Wyniki oceny

C Metoda pudła pillingowego (GB/T 4802.3-2008)

Jest to powszechnie spotykane w dzianinach FZ/T 73005-2012 z niską zawartością wełny i dzianinach wełnianych, FZ/T 73018-2012 dzianinach wełnianych, FZ/T 73009-2009 dzianinach kaszmirowych oraz FZ/T 73010-2008 dzianinach. Do badania odporności tkanin na pilling stosuje się metodę komory pillingowej.

Zasada badania: próbkę zamocowaną na rurce poliuretanowej obraca się dowolnie w drewnianej obudowie wyłożonej korkiem ze stałą prędkością. Po określonej liczbie obrotów ocenia się wizualnie stopień mechacenia się tkaniny. Zazwyczaj tkaniny wełniane obraca się z prędkością 7200 obr./min, a tkaniny czesankowe z prędkością 14 400 obr./min.

Wyniki oceny

D Metoda losowego rzutu (GB/T 4802.4-2009)

Metodę tę rzadko stosuje się w przypadku produktów krajowych, natomiast często w przypadku produktów zagranicznych.

Zasada testu: wzdłuż osnowy/wątku pod kątem 45° wyciąć próbkę w kształcie kwadratu po użyciu kleju uszczelniającego na krawędzi do losowo zwiniętego korkowego pudełka do pillingu, krótkiego i wypełnionego niewielką ilością szarej bawełny w cylindrycznym teście magazynowym, wirnika i wpływu swobodnego tarcia tocznego pod wpływem ciśnienia powietrza, tarcia występującego w procesie próbki i próbek, a także tarcia między próbkami i tarcia wkładki. Po 30 minutach oceniono właściwości pillingu za pomocą opisu wizualnego w warunkach określonego źródła światła.

E-mail: hello@utstesters.com

Bezpośrednio: + 86 152 6060 5085

Tel.: +86-596-7686689

Sieć: www.utstesters.com