Czym jest przepuszczalność wilgoci?

Ten test przepuszczalności wilgoci Badania tkanin tekstylnych polegają głównie na badaniu przepuszczalności wilgoci w różnych temperaturach i przy różnych wilgotnościach. Symuluje ona zdolność tkanin tekstylnych do odprowadzania naturalnej pary wodnej organizmu do środowiska zewnętrznego po spoceniu się w różnych stanach aktywności. Przepuszczalność wilgoci to jakość lub efektywność przepuszczania pary wodnej po obu stronach tkaniny; ocena dotyczy przepływu pary wodnej, która pochodzi z pary wodnej emitowanej przez ciało człowieka podczas wysiłku fizycznego, a także jest stymulowana przez parę wodną w środowisku zewnętrznym.

Wskaźnik charakterystyki przepuszczalności wilgoci

1 Szybkość parowania wilgoci (WVT)

Pod warunkiem utrzymania określonej temperatury i wilgotności po obu stronach próbki, jednostką jest masa pary wodnej przechodzącej pionowo przez jednostkę powierzchni próbki w określonym czasie, w gramach na metr kwadratowy godzinę (g/(m²·h)) lub gramach na metr kwadratowy 24 godziny (g/(m²·24h).

2 Przepuszczalność wilgoci (WVP)

W warunkach utrzymania określonej temperatury i wilgotności po obu stronach próbki, przy różnicy ciśnień jednostkowych pary wodnej, masa pary wodnej przechodzącej pionowo przez próbkę o jednostkowej powierzchni w określonym czasie, w gramach na metr kwadratowy, to paskalogodzina (g/(m²·Pa·h)).

3 Współczynnik przepuszczalności wilgoci

Przy zachowaniu określonej temperatury i wilgotności po obu stronach próbki oraz przy jednostkowej różnicy ciśnień pary wodnej, masę pary wodnej przechodzącej pionowo przez jednostkową grubość i jednostkową powierzchnię próbki w jednostce czasu mierzy się w gramach centymetrach na centymetr kwadratowy sekundę Pascal (g cm / (cm²·s·Pa)) jako jednostce.

Wspólny metody badania przepuszczalności wilgoci w kraju i za granicą

1 Metoda higroskopijna (pochłaniająca wilgoć)

Umieść cząsteczki pochłaniacza wilgoci (bezwodnego chlorku wapnia) (0,63-2,5) mm w piecu o temperaturze 160°C na 3 godziny, aby utrzymać pochłaniacz wilgoci w 100% suchy. Następnie umieść około 35 g schłodzonego pochłaniacza wilgoci w naczyniu testowym i wstrząśnij nim równomiernie, tak aby pochłaniacz wilgoci był płaski, a jego powierzchnia znajdowała się około 4 mm niżej niż próbka. Następnie umieść stronę testową próbki na naczyniu testowym, umieść element dociskowy podkładki i dokręć nakrętkę. Następnie uszczelnij uszczelkę próbki i pierścień dociskowy od strony taśmą winylową, aby utworzyć zestaw próbek. Umieść dodatni kubek zestawu próbek w instrumencie testowym; po 1 godzinie czasu regulacji wilgotności testu wyjmij go, umieść w eksykatorze w celu zrównoważenia na pół godziny, zważ go, a następnie umieść go w instrumencie na okres testowania zgodnie ze standardem lub uzgodnionym czasem testu. Po tym czasie zważ go ponownie. Różnica masy między dwoma ważeniami jest wykorzystywana we wzorze do określenia przepuszczalności wilgoci próbki. Główne normy to GB/T 12704.1, ASTM E96 metoda A/C/E, JIS L 1099 A-1.

2 Metoda parowania (metoda dodatniego kubka z wodą)

Użyj cylindra miarowego, aby wstrzyknąć wodę o tej samej temperaturze, co warunki badania; ilość wody jest oparta na wymaganiach każdej normy. Umieść próbkę testową w naczyniu pomiarowym; umieść naczynie w instrumencie pomiarowym; zważ ją po ustabilizowaniu przez pewien czas, aby uzyskać masę początkową, i testuj przez pewien czas przed ponownym zważeniem. Różnica mas z drugiego ważenia jest wykorzystywana we wzorze do obliczenia przepuszczalności wilgoci próbki. Główne normy to: GB/T 12704.2 Metoda A, ASTM E96 Metoda B/E, JIS L1099 A-2, BS 7209.

3. Metoda parowania (metoda szkła zalewowego)

Za pomocą cylindra miarowego wstrzyknij wodę o tej samej temperaturze, co warunki badania; ilość wody jest oparta na wymaganiach każdej normy. Umieść próbkę testową w naczyniu pomiarowym; wlej zawartość naczynia i umieść je w przyrządzie pomiarowym; zważ ją po ustabilizowaniu przez pewien czas, aby uzyskać masę początkową; po pewnym czasie pomiaru zważ ponownie. Po obliczeniu uzyskasz przepuszczalność wilgoci próbki. Główne normy to: GB/T 12704.2 Metoda B, ASTM E96 Metoda BW.

4 Metoda octanu potasu

Wstrzyknąć nasycony roztwór octanu potasu do naczynia probierczego, na około 2/3 wysokości naczynia; następnie zamknąć próbkę w naczyniu probierczym i umieścić ją do góry dnem w zbiorniku z wodą testową. Zważyć całkowitą masę naczynia probierczego przed badaniem i całkowitą masę naczynia probierczego po 15 minutach. Główne normy to: JIS L1099 metoda B-1, JIS L1099 metoda B-2, ISO 14956.

Główne czynniki wpływające na wyniki testów

Podczas przeprowadzania testu przepuszczalności wilgoci często zdarza się, że tę samą partię tkanin, tkanin i ubrań testuje się w różnych instytucjach kontrolnych lub w różnym czasie w tej samej instytucji, a wyniki bywają bardzo różne.

Obecnie istnieje wiele metod badania przepuszczalności wilgoci przez tkaniny tekstylne, zarówno w kraju, jak i za granicą. W codziennym życiu istnieją wskaźniki wodoodporności i przepuszczalności wilgoci w markowej odzieży sportowej, ale zazwyczaj nie ma określonych metod badawczych. Jednak wyniki różnych, powszechnie stosowanych metod badawczych nie są trafne i porównywalne. Dlatego, aby ocenić przepuszczalność wilgoci przez odzież, pierwszym krokiem jest wybór metody badawczej. Po ustaleniu metody badawczej należy zwrócić uwagę na różne czynniki wpływające wymienione w tym artykule, aby zapewnić powtarzalność wyników badań.

1 Wpływ środka osuszającego

①Jednorodność rozkładu wielkości cząstek chlorku wapnia

Specyfikacja chlorku wapnia ma bezpośredni wpływ na jego zdolność absorpcji wilgoci. Norma krajowa stanowi, że rozmiar cząstek chlorku wapnia wynosi (0,63–2,5) mm, a po zrównoważeniu środowiska, chlorek wapnia należy wstrząsać w górę i w dół. Celem jest zapobieganie wpływowi rozpływania się chlorku wapnia na wyniki testów.

Chlorek wapnia ma silne właściwości higroskopijne. Im drobniejsze są jego cząsteczki, tym większa jest powierzchnia właściwa i tym szybciej wchłania wilgoć. Jednak po wchłonięciu wilgoci i rozpuszczeniu się, na powierzchni tworzy się warstwa ochronna z sześciowodnego chlorku wapnia. Łatwiej jest utworzyć warstwę ochronną w fazie mokrej i łatwiej jest zapobiec higroskopijności wewnętrznego chlorku wapnia w kolejnym etapie formalnych badań, co mogłoby wpłynąć na wyniki testu.

Przed przeprowadzeniem testu należy skontrolować wielkość cząstek zakupionego środka pochłaniającego wilgoć za pomocą specjalnego sita, a w trakcie procesu napełniania należy w jak największym stopniu zadbać o równomierność rozkładu cząstek.

② Dawkowanie chlorku wapnia

Norma krajowa jasno określa dawkę chlorku wapnia, około 35 g, a odległość między powierzchnią próbki a pochłaniaczem wilgoci powinna wynosić około 4 mm, a powierzchnia pochłaniacza wilgoci powinna być płaska. Pozwala to skutecznie kontrolować konsystencję warstwy powietrza między próbką a pochłaniaczem wilgoci. Rozmiar warstwy powietrza określa całkowitą ilość wilgoci w warstwie powietrza. Podczas działania pochłaniacza wilgoci najpierw osusza on wilgoć w warstwie powietrza w zespole próbki, aby był on w 100% suchy, tworząc różnicę ciśnień między parą wodną a zewnętrzną częścią próbki. Wysokość warstwy powietrza określa wysokość i drogę transmisji pary wodnej. Jeśli pochłaniacz wilgoci nie jest płaską powierzchnią, próbka będzie wilgotna podczas testu i wystąpi zjawisko uginania. Pochłaniacz wilgoci ma bezpośredni kontakt z tkaniną, a para wodna utworzy bezpośrednie przejście, wchodząc do zespołu eksperymentalnego, co ma większy wpływ na wyniki testu.

Podczas badania należy ściśle kontrolować ilość środka pochłaniającego wilgoć oraz poziom jego powierzchni w kubku na próbkę.

2 Wpływ czasu kondycjonowania w metodzie parowania

W tym samym środowisku, po dostosowaniu czasu testu do 0,5 i 1 godziny, przy czasie testu wynoszącym 2 godziny, wyniki testu będą się różnić ze względu na styl różnych tkanin. Dlatego zaleca się dostosowanie czasu testu do 1 godziny.

3 Wpływ prędkości wiatru

①Różnica prędkości wiatru powierzchniowego różnych kubków testowych z tym samym sprzętem

Obecnie istnieje wielu producentów testerów przepuszczalności wilgoci, a różne urządzenia mogą pomieścić różną liczbę kubeczków na próbki jednocześnie. Niektóre urządzenia mogą pomieścić osiem jednocześnie. Jeśli kubełek na próbki w pudełku nie może poruszać się poziomo z określoną prędkością, trudno jest utrzymać stałą prędkość wiatru na powierzchni kubełka, co bezpośrednio wpływa na wyniki badań równoległych próbek i uniemożliwia ich równoległe ułożenie. Takie wyniki są niedopuszczalne i wymagają naprawy oraz kalibracji urządzenia, aby zapewnić spójność wyników badań równoległych próbek.

② Różnice w metodach dostarczania powietrza pomiędzy różnymi urządzeniami

Obecnie niektóre testery przepuszczalności wilgoci dostępne na rynku wykorzystują konstrukcję z poziomym wirnikiem i równoległym dopływem powietrza; niektóre wykorzystują wentylator do dostarczania powietrza. Poziomy system dopływu powietrza wytwarza wiatr w tej samej płaszczyźnie poziomej, dzięki czemu prędkość wiatru powierzchniowego każdej próbki może być stała. W przypadku systemu dopływu powietrza z wentylatorem trudno jest uzyskać tę samą prędkość wiatru na powierzchni każdej próbki.

4 nieruchoma warstwa powietrza

W badaniu metodą naczynia dodatniego, parowanie wody testowej musi najpierw przejść przez warstwę nieruchomego powietrza; warstwa nieruchomego powietrza będzie miała pewną odporność na wilgoć, co ma większy wpływ na wyniki badania przepuszczalności wilgoci. Dlatego też, w Załączniku B do normy GB/T 12704.2 określono metodę eliminacji wpływu warstwy nieruchomego powietrza i korygowania wyników badania. Następnie, podczas badania, należy użyć naczynia testowego zgodnego z normą i napełnić je wodą testową o objętości określonej w normie. Aby utrzymać stałą warstwę nieruchomego powietrza w naczyniu, zapewniona jest spójność wyników badania równoległych próbek.

5 Szczelność próbki i naczynia testowego

W testach metodą zalewania, szczelność próbki jest bardzo ważna. Niewłaściwe uszczelnienie może spowodować wyciek wilgoci z kubka przez krawędź lub zamoczenie powierzchni próbki od krawędzi, co prowadzi do utraty pary. Takie wyniki testów są niedopuszczalne i należy ich unikać.

6 Ważność próbek testowych

Próbka powinna być reprezentatywna, nie powinna mieć zagnieceń ani dziur, a powlekana tkanina nie powinna mieć wyraźnie nierównej grubości, pęcherzy itp. Powierzchnia testowa próbki powinna być prawidłowo zorientowana.

E-mail: hello@utstesters.com

Bezpośrednio: + 86 152 6060 5085

Tel.: +86-596-7686689

Sieć: www.utstesters.com