Wprowadzenie norm badania przepuszczalności powietrza

Przepuszczalność powietrza w tekstyliach jest jednym z ważniejszych czynników wpływających na właściwości tkanin. Komfort użytkowania i dekoracji w dużym stopniu zależy od przepuszczalności powietrza tkaniny. Niektóre tkaniny przemysłowe, takie jak spadochrony lotnicze, tkaniny prasowe i tkaniny na poduszki powietrzne, muszą również spełniać określone wymagania dotyczące przepuszczalności powietrza, aby lepiej spełniać swoje funkcje.

Obecnie stosowane metody wykrywania przepuszczalności powietrza za granicą obejmują głównie:

ISO 9237-1995 (stosowana głównie w przypadku materiałów tekstylnych, tkanin przemysłowych i włóknin); ISO 7229-1997 (głównie w przypadku tkanin powlekanych gumą lub tworzywem sztucznym); ASTM d737-2004 (2012) (stosowana głównie w przypadku materiałów tekstylnych); BS 5636-1978 (stosowana głównie w przypadku materiałów tekstylnych); JIS l1096-1999 (stosowana głównie w przypadku tekstyliów). Dwie standardowe metody, ISO 9237 i ASTM D737, są najczęściej stosowane.

Norma GB/T 5453-1997 (odpowiednik normy ISO 9237-1995) jest powszechnie stosowaną normą do określania przepuszczalności powietrza tkanin w Chinach. Norma ta ma zastosowanie do wielu rodzajów tkanin, w tym tkanin przemysłowych, tkanin nietkanych i innych oddychających wyrobów tekstylnych. W teście zastosowano różne spadki ciśnienia, aby precyzyjnie odróżnić tkaninę przeznaczoną do użytku użytkowego od tkaniny do zastosowań przemysłowych. Spadek ciśnienia tkaniny do noszenia wynosił 100 Pa, podczas gdy spadek ciśnienia tkaniny do użytku przemysłowego wynosił 200 Pa. GB/T 5453-1985 „metoda badania przepuszczalności powietrza tkaniny” określa ilość (odnosi się do różnicy ciśnień między dwiema stronami tkaniny, objętości powietrza na jednostkę powierzchni w jednostce czasu przez tkaninę) miary przepuszczalności tkaniny, zrewidowana norma GB/T 5453-1997 według szybkości wentylacji (odnosi się do warunków powierzchni próbki, spadku ciśnienia i czasu, pionowego przepływu powietrza przez próbkę), określając przepuszczalność tkaniny.

Jednak norma ASTM D737 różni się od powyższych dwóch norm zakresem zastosowania, temperaturą i wilgotnością, obszarem testowym, różnicą ciśnień i innymi aspektami. Biorąc pod uwagę aktualną sytuację handlu tekstyliami importowanymi i eksportowanymi, proponuje się porównanie i omówienie konkretnych warunków temperatury i wilgotności, obszaru testowego, różnicy ciśnień i innych warunków norm ISO 9237 i ASTM D737 na różnych próbkach, aby wybrać najbardziej odpowiednie i reprezentatywne warunki oraz ustalić normę branżową odpowiednią dla handlu importowego i eksportowego.

2. Porównanie norm badania przepuszczalności powietrza

Obecnie powszechnie stosowane normy dotyczące badania przepuszczalności powietrza obejmują głównie ASTM d737-2012 „metoda badania przepuszczalności powietrza w tekstyliach”, ISO 9237-1995 „oznaczanie przepuszczalności powietrza w tkaninach”, GB/T 5453-1997 „oznaczanie przepuszczalności powietrza w tkaninach” i JIS l1096-1999 „metoda badania przepuszczalności powietrza w tekstyliach”. Wśród nich GB/T 5453-1997 jest równoważny z ISO 9237-1995. JIS l1096-1999 podzielono na metodę A i metodę B. W metodzie A przyjęto tester oddychalności Frazira z różnicą ciśnień 125 Pa, którą mierzono i uśredniano 5 razy. Tester oddychalności Gurleya użyto do pomiaru czasu przepływu 300 ml powietrza przez tkaninę przy określonej różnicy ciśnień, a szybkość oddychalności wyrażono w sekundach. Metodę tę stosuje się do tkanin wełnianych. Ponieważ norma JIS L1096 wymaga stosowania specjalistycznych przyrządów, nie jest ona powszechnie stosowana w codziennych testach i nie jest brana pod uwagę w poniższych warunkach.

W przypadku handlu importowo-eksportowego reprezentatywność próbek ma kluczowe znaczenie, dlatego też opracowano wewnętrzny system pobierania próbek tekstyliów i odzieży zgodnie z normą branżową, aby lepiej dostosować się do specyficznej sytuacji importu i eksportu tekstyliów. Zasada pobierania próbek, odniesienie SN/T 3702, metoda pobierania próbek oceny zgodności jakości tekstyliów importowych i eksportowych, norma składa się z siedmiu części:

Część 1: zasady ogólne;

Część 2: materiały tekstylne;

Część 3: przędza tekstylna;

Część 4: tkaniny tekstylne;

Część 5: wyroby włókiennicze;

Część 6: odzież;

Część 7: Tekstylia specjalne.

Norma ta może spełniać szereg wymagań, a ponadto jest bardziej szczegółowa i kompleksowa niż normy ASTM d737-2012 i ISO 9237-1995.

W kwestii pobierania próbek norma ISO 9237-1995 jest stosunkowo ogólna i oznacza jedynie, że miejsca przeprowadzania testów są wybierane losowo. Norma ASTM d737-2012 określa, ale szczegółowo określa sposób wycinania próbek. Biorąc pod uwagę potrzebę przeprowadzenia samego testu przepuszczalności oraz wymagania klienta dotyczące kosztów, bardziej odpowiednie jest przeprowadzenie badań nieniszczących; nie ma potrzeby wycinania próbki.

Sprzęt do badania przepuszczalności powietrza

Cyfrowy tester przepuszczalności powietrza M027A Test ten był głównie stosowany do badania przepuszczalności powietrza tkanin tkanych, dzianin, specjalistycznych tkanin przemysłowych i włóknin. Może być również stosowany do badania przepuszczalności powietrza materiałów włókninowych, takich jak papier filtracyjny, papier filtracyjny, materiały laminowane i inne materiały arkuszowe w przemyśle papierniczym. Zasada testu jest taka: oddychalność tkaniny jest uzyskiwana poprzez pomiar ilości powietrza w tkaninie na jednostkę czasu przy określonej różnicy ciśnień. Oddychalność tkaniny jest uzyskiwana poprzez pomiar ilości powietrza w tkaninie na jednostkę czasu przy określonej różnicy ciśnień. Im wyższa przepuszczalność powietrza, tym lepsza przepuszczalność powietrza. W przypadku jednakowej przepuszczalności powietrza, im większa różnica ciśnień między dwoma końcami tkaniny, tym gorsza przepuszczalność powietrza tkaniny.

W kontekście badań tekstyliów, wszystkie powyższe przyrządy i urządzenia spełniają aktualne wymagania dotyczące badania przepuszczalności powietrza, a wyniki badań różnych urządzeń nie różnią się znacząco. Dlatego nie ma potrzeby określania szczegółowych wymagań dla danego przyrządu w normie. O ile spełnione są warunki normy, można przeprowadzić badanie przepuszczalności powietrza.

E-mail: hello@utstesters.com

Bezpośrednio: + 86 152 6060 5085

Tel.: +86-596-7686689

Sieć: www.utstesters.com