Wodoodporność powierzchniowa (ocena tworzenia się perełek wody) jest jednym z najbardziej intuicyjnych i powszechnie stosowanych wskaźników do pomiaru właściwości hydrofobowych tkaniny. Niezależnie od tego, czy chodzi o kurtki outdoorowe, medyczną odzież ochronną czy codzienne tkaniny casualowe, właściwości hydrofobowe przypominające „efekt lotosu” opierają się na precyzyjnych badaniach natryskowych.

I. Czym jest badanie natryskowe?

Badanie natryskowe to szybka metoda testowa symulująca opad deszczu w celu oceny odporności powierzchni tkaniny na ciekłą wodę. Podstawowa zasada polega na rozpylaniu wody na powierzchnię tkaniny w określony sposób i określaniu poziomu hydrofobowości tkaniny poprzez obserwację stopnia zwilżenia.

Należy zauważyć, że badanie natryskowe mierzy hydrofobowość powierzchniową, a nie szybkość wchłaniania wody przez tkaninę ani odporność na przenikanie deszczu. Innymi słowy, nawet jeśli tkanina osiągnie najwyższą ocenę w badaniu natryskowym, nie musi to oznaczać, że zapobiega przenikaniu wody deszczowej pod ciśnieniem — jest to kwestia badana za pomocą testu ciśnienia hydrostatycznego (GB/T 4744).

II. Zgodność z normami

GB/T 4745, „Tekstylia — Badanie i ocena hydrofobowości — Metoda natryskowa”, jest równoważna międzynarodowej normie ISO 4920. Norma ta ma zastosowanie do wszystkich rodzajów tkanin, niezależnie od tego, czy zostały poddane wykończeniu hydrofobowemu lub wodoodpornemu.

ISO 4920:2012, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną, nosi tytuł „Tekstylia — Oznaczanie odporności na zwilżanie powierzchniowe (badanie natryskowe)” i jest w dużym stopniu zgodna z GB/T 4745 pod względem treści technicznej; jest to norma często przywoływana w handlu eksportowym i certyfikacji międzynarodowej.

AATCC 22 to norma badania natryskowego ustanowiona przez Amerykańskie Stowarzyszenie Chemików i Kolorystów Tekstylnych (AATCC). Jej system oceny wykorzystuje skalę 0–100 punktów, która odpowiada systemowi klas 1–5 według GB/ISO (na przykład klasa 5 według normy krajowej odpowiada 100 punktom w skali AATCC).

III. Zasada badania

Podczas badania próbkę mocuje się na pierścieniowym uchwycie tak, aby prawa strona tkaniny była skierowana ku górze i ustawiona pod kątem 45° względem płaszczyzny poziomej. Środek próbki powinien znajdować się bezpośrednio pod dyszą, w odległości 150 mm. Następnie szybko i równomiernie wlewa się wodę destylowaną lub dejonizowaną do szklanego lejka; woda jest równomiernie rozpylana na powierzchnię próbki przez dyszę. Cały proces natryskiwania trwa około 25–30 sekund.

IV. Kryteria oceny

Po zakończeniu natryskiwania operator musi szybko wyjąć uchwyt wraz z próbką, ustawiając prawą stronę tkaniny tak, aby była prawie pozioma. Następnie operator delikatnie uderza próbkę raz w każdym z dwóch punktów znajdujących się promieniowo naprzeciw siebie na ramie. Na koniec próbka jest oceniana na podstawie stopnia zwilżenia poprzez porównanie jej ze standardowymi obrazami.

GB/T 4745 klasyfikuje poziomy zwilżenia wodą na stopnie od 1 do 5:

Stopień 5: Natryskiwana powierzchnia jest całkowicie niezwiżona, bez przylegających kropli wody — reprezentuje idealny „efekt lotosu”.

Stopień 4: Natryskiwana powierzchnia jest niezwiżona, ale przylegają do niej małe krople wody — krople pozostają na powierzchni bez rozprzestrzeniania się.

Stopień 3: Powierzchnia wykazuje jedynie małe, niepołączone obszary zwilżenia — pojawiają się rozproszone plamy wilgoci.

Stopień 2: Połowa powierzchni jest zwilżona — zazwyczaj objawia się to jako suma małych, niepołączonych obszarów zwilżenia.

Poziom 1: Cała powierzchnia jest zwilżona — woda całkowicie się rozprzestrzeniła i przeniknęła przez powierzchnię tkaniny.

W przypadku tkanin w ciemnych kolorach, ze względu na niewystarczający kontrast na standardowych obrazach, ocena opiera się głównie na opisie tekstowym, a nie na obrazach. Dla każdego badania należy pobrać co najmniej trzy próbki wycięte z różnych obszarów tkaniny. Należy unikać zagnieceń i fałd oraz ograniczyć kontakt po pobraniu próbek, aby zapobiec wpływowi olejów z dłoni na właściwości zwilżające tkaniny.

V. Znaczenie przemysłowe badania tworzenia się perełek wody

Ze względu na prostotę, intuicyjne wyniki i niski koszt badanie tworzenia się perełek wody stało się niezbędnym narzędziem kontroli jakości i rozwoju produktów w przemyśle tekstylnym. W przypadku tkanin poddanych obróbce związkami fluorowęglowymi, silikonami lub innymi wykończeniami hydrofobowymi, stopień tworzenia się perełek wody jest najszybszym wskaźnikiem oceny skuteczności wykończenia. Jednocześnie jest to parametr wydajności najłatwiejszy do zrozumienia dla konsumentów — tkanina z oceną tworzenia się perełek wody na poziomie 5 oznacza, że woda deszczowa spływa po niej tak samo jak po liściu lotosu, bez natychmiastowego zwilżenia odzieży.

Dokładne badania tworzenia się perełek wody pomagają firmom nie tylko kontrolować jakość produktów, ale także zapewniają konsumentom wiarygodne gwarancje właściwości użytkowych.

E-mail: hello@utstesters.com

Bezpośredni: + 86 152 6060 5085

Tel.: +86-596-7686689

Strona internetowa: www.utstesters.com